Deze blog is vervallen ga naar http://waterdichter.blogspot.com

Vroeger
toen er nog geen dames waren
vroegen de geachte afgevaardigden
of het Zijne Excellentie zou schikken
op een nader door hemzelve te bepalen tijdstip
naar de Kamer te komen
ten einde enkele vragen te beantwoorden
in het belang van God Vaderland en Oranje

Nu
is er een wekelijks vragenuurtje
waarin vrolijk twitterend
voor het oog der natie
alle briesende stokpaardjes worden bereden
met als hoogste doel
om met een enkele goedgekozen klankknauw
de kloof tussen kiezer en kamer te dichten

Wat is het toch mooi
dat een minister wat vaker door de knieën moet

De wereld is een steek veranderd

Oom Uri ging een kinderfeestje geven
Hij deed dat voor zijn neefjes Mark en Job
Job heeft zijn dertig vriendjes aangeschreven
Mark schreef zelfs eenendertig namen op
 
Oom Uri wilde liever meer dan tachtig,
vond eenenzestig vriendjes niet genoeg
Hij sprak tot Mark en Job: “Het leek me prachtig
als ik het clubje van Maxime eens vroeg”
 
“Hè ja, Maxime”, riep Mark zeer opgetogen
maar Job was minder blij en sprak met klem:
“Maxime heb ik nooit werkelijk gemogen
Ik wil graag Alexander en ook Fem”
 
Maar daar was Mark natuurlijk weer op tegen
Oom Uri kreeg er echt een punthoofd van
Zijn bloeddruk was angstwekkend hoog gestegen
Misschien had iemand anders nog een plan

Oom Herman liet zich voor de klus verbidden
Voor Tante Bea heeft hij het gedaan
Dat kinderfeestje voor het brede midden
dat is voorlopig nog niet van de baan


Dit gedicht is geschreven op 27 juni, na het eindverslag van Rosenthal.
Volgens mijn is het nog steeds actueel

De stand van zaken bij de formatie is ongewijzigd. Er liggen nog steeds drie veto's. Rutte wil niet de eenzame rechterkant zijn van paars-plus, Cohen niet de eenzame linkerkant van een middenkabinet en Verhagen niet het eenzame redelijke kant van een rechts kabinet.

Merkwaardig genoeg kwam mijn 78-jarige moeder bijna daags na de verkiezingen met de enige oplossing die gaat werken: een zakenkabinet, dus een verzameling wijze mannen en vrouwen die landsbelang boven partijpolitiek stellen. Omdat zo'n zakenkabinet wel steun van de tweede kamer moet hebben, ligt het voor de hand dat grotere partijen meer bewindslieden krijgen. Om dit te bewerkstelligen krijgen alle fracties regeringsflorijnen (RF's). Voor 1 RF "koop" je een staatssecretaris, voor 2 een minister en voor 3 de premier. Uitgaande van 12 staatssecretaris, 16 ministers en 1 premier kom je uit op 47 RF's.
De SGP en de Partij voor de Dieren zijn te klein voor een RF.
De Christen Unie krijgt er 1. Tineke Huizenga kan dus op haar post blijven, of André Rouvoet kan proberen zijn programmaministerie om te zetten in een staatssecretariaat.
Groen Links en D66 krijgen elk 3 RF's. Die kunnen dus kiezen voor 3 staatssecratissen of een minister en een staatssecretaris. In het geval van Groen Links hoop ik dat ze voor de hoofdprijs gaan: Femke Halsema als 's lands eerste première.
De SP krijgt 5 RFs, het CDA 7, de PVV 8 en tot slot VVD en PvdA beide 10.
Nu kan iedereen meteen op zoek naar de mensen. Geen regeerakkoord, maar bewindspersonen die hun ideeën mogen verdedigen in het parlement.

Als we hiervoor hadden gekozen, dan hadden we 1 juli ruim gehaald.

Dit is geen stad
dit is geen bos
dit is geen boerenland

Dit is Vinexië
waar houten palissaden rondom droomkastelen
bescherming bieden tegen steelse blikken
en al wat niet kan overvliegen

Wie kijkt voorbij zijn tinnen en transen
aanschouwt het leven in voor- en achterom

Open uw vijver voor verdoolde padden
en uw kreupelhout voor ontheemde winterslapers
Smeed uw tuinlantaren om tot ruif en trog

Voor de vogelvrijen is het recht van overpad
maar hem die de egel doodreed wacht verbanning

http://www.geleraaf.nl/2010-1/dicht/dicht.html bevat onderaan een link naar alle gedichten

http://www.almelonieuws.nl/nieuws/laatstenieuws/c5938_Frank_van_Nus_wint_Willem_Wilmink_dichtwedstrijd/foto.html

http://www.bibliotheekalmelo.nl/winnaarsdichtwedstr2010.pdf toont nogmaals all winnende gedichten

http://www.hetvrijevers.nl/index.php/gedichten/40-light-verse/932-ballade-van-de-tijd  

Het is wit in Vinexië. Of liever, het is nog steeds wit in Vinexië, want de dooi heeft ingezet. Sneeuw in Vinexië is net als sneeuw in de rest van Nederland: een merkwaardige mengeling van schoonheid en ongemak. De schoonheid probeer je vast te leggen in foto's en sneeuwpoppen. Het ongemak wordt verkleind door het gebruik van sneeuwschuivers. Want ondanks de klimaatverandering koesteren hebben we ons paar schaatsen en onze sneeuwschuiver.
Maar wat schuif je nu wel en niet? Er zijn diverse varianten
1) Niets
2) De paadjes in de tuin
3) De paadjes in de tuin en de stoep voor het huis
Ook origineel:
4) Een paadje van de voordeur naar de auto, dus een heel klein stukje stoep.
En ronduit asociaal:
5) Een geheel betegelde voortuin is leeg geschept. Op zich natuurlijk al een nutteloze handeling, maar het wordt pas echt erg als de overtollige sneeuw de stoep wordt geschept en doorgang belemmert voor de voorbijgangers.



December Sneeuwmaand

Er is niets
maar dan ook niets
wat haar maagdelijkheid
zo te grabbel gooit   als
verse sneeuw.

Eén voetstap treft je harder
dan een steenpuist op de wang
van de schoonheidkoningin.
Elke autoband ploegt een voor
waaruit nooit iets op zal schieten.

Spoedig is het bruine pap
die met poep en pekel de mat besmeurt.
Alleen de slinkende sneeuwpop
getuigt van Avercampweer.

Winterwonderland
bestaat slecht voor dromers
die overwinteren bij hun potkachel.

Vlakbij mijn huis stroomt de Hoge Vaart. (Het is natuurlijk discutabel of een vaart stroomt, maar waar hebben we anders gemalen voor?) In de Vaart –zoals wij hem liefkozend noemen- vaart soms een groot vrachtschip en heel af en toe een malloot in een speedboot.
Er zitten vissers langs de rand, al dan niet in het riet. Dat laatste is afhankelijk van het kapbeleid van het waterschap: http://www.zuiderzeeland.nl/voldoende_water/beheer_watergangen
Als het warm is zwemmen we in de Vaart, iets wat ieder jaar weer leidt tot discussies over gezondheidsrisico’s: http://zwemwater.flevoland.nl/

 

Maar de Vaart is vooral het domein van de vogels: meeuwen, eenden, reigers, waterhoentjes en natuurlijk meerkoeten. Meerkoeten zijn merkwaardige vogels: ze zien er lief en onschuldig uit, maar ze zijn vreselijk fel tegen andere vogels en tegen andere meerkoeten.

Laatst zag ik 3 vechtende meerkoeten in de Vaart. Het komt meer voor, want googelend op “vechtende meerkoeten” kreeg ik veel hits. Dit plaatje kwam het meest in de buurt: http://www.flickr.com/photos/gjroest/3338320139/

 

Waarschijnlijk 2 rivalen die achter hetzelfde vrouwtje aan zaten, want net als op het plaatje waren er twee in de weer met vleugels opzij en poten vooruit. De derde zat er maar zo’n beetje bij. 
Keerpunt was de komst van een vierde meerkoet. Die kwam van verre aan op de bekende meerkoet manier: laag over het water vliegend terwijl de pootjes een loopbeweging maken. Wat zou hem aangetrokken hebben? Lekker matten is nooit weg? Hulp aan een maat in nood? Mijn kennis van de meerkoetenpsyche is onvoldoende om iets zinvols te zeggen.
Toen er 4 meerkoeten waren werd er nog wel wat gevochten, maar niet echt meer. Bij mensen zou je zeggen “geduw en getrek”. En toen was het ineens afgelopen. De 4 meerkoeten zwommen wat rond in een groepje, maar met de ruggen naar elkaar. Alsof ze in een situatie verzeild waren geraakt waar ze geen raad mee wisten, alsof de vierde meerkoet een sociale code had doorbroken. Eén ding was duidelijk, dit feestje was verpest.

Als ik het kon, dan zou ik het proberen.
Ik wil de Geul op andre wijze eren,
en daarom schrijf ik nu dus een sonnet.

 

27 december 1984

In de herfstvakantie heb ik weer eens langs de Geul gewandeld. Hij is nog net zo mooi als 25 jaar geleden.